เมื่อไม่นานมานี้สหายชาวญี่ปุ่น
ผู้ร่วมเดินทางเคียงขาเคียงไข่ของผมมาตลอดนามว่า
"ยามาฮ่าเมท 65" หรืออีกนามหนึ่งคือ "เส็งเคร็ง"
ได้ถึงคราต้องลาจากกัน ณ ร้านซ่อมมอไซด์หลังม.
ก่อนนี้ผมได้อยู่กับเส็งเคร็งมาตั้งแต่ปี1เทอม1ปลายๆ
มันเป็นยาพาหนะคู่กายที่เรียกได้ว่า
...เหี้ยมาก คันหนึ่ง
เดินทางคู่กันมาตลอดไม่ว่าจะมีเหตุการณ์อะไรเกิดขึ้น
...กูก็ต้องจ่ายค่าซ่อม
สาวๆที่ไหนมานั่งเป็นต้องกรี๊ดกร๊าด ถึงขั้นต้องแนบชิดคนขี่
...เพราะแม่งกลัวรถจะหักกลางลำ
เป็นอย่างงี้เรื่อยมา
ค่าซ่อมที่หมดไปเรียกได้ว่า...เป็นหมื่น
และเนื่องด้วยปีนี้เป็นปีฉลู(ไม่เกี่ยวเหี้ยอะไรหรอกครับ  -  -")
"เส็งเคร็ง" จึงเกิดอาการผิดแปลกแหวกแนวออกไป(จากที่กูเคยเจอ)

เมื่อได้เดินไปดูใกล้ๆ ภาพที่เห็นมันช่างน่าตกใจ
ล้อบิดเป็นเลขแปด
แฮนด์หัก
ไฟท้ายพร้อมสายไฟกระเด็นมาห้อยอยู่ด้านหน้า
แต่ที่น่าตกใจกว่านั้น คือ มันไม่ใช่รถกู (แล้วจะตกใจทำส้นตึกอะไร)

"เส็งเคร็ง"ของผมล้วนไม่มีอาการดังกล่าว
มีเพียงแค่ระบบไฟทั้งคันเจ๊ง
ซี่ล้อหัก
โซ่หย่อน
เครื่องและส่วนที่ติดกับเครื่องทั้งหมดพร้อมจะหลุดจากตัวถัง
เบรกหน้าสายขาด
เบรกหลังจานเบรกหลุด
ครับทั้งหมดนี้เป็นเพียงอาการทั่วไป(ถุยส์!!!)

ผมจึงต้องพา"เส็งเคร็ง"ไปร้านซ่อมหลังม.
คนส่วนใหญ่อาจจะยังไม่มีใครรู้จัก
"สมมอเตอร์"

"สมมอเตอร์"เป็นร้านที่น่าสนใจมากทีเดียว
จากการที่เพื่อนๆของผมได้ไปเยี่ยมชมสถานที่กันมาแล้ว
พบว่า...

กระจังหน้าขาวมากกกกกกกก

เบาะผ้ายีนส์สั้นประมาณ1คืบ

ตัวถังโค้งเว้าน่าขี่

และมีไฟหน้าขนาดมะพร้าวสวน

บังโคลนสูงเป็นสีดำ มีสายบางสองเส้นคล้ายสายไฟ

สไตล์เมืองจีนและอายุงานไม่น่าเกิน22ปี

.
.
.

ครับที่กล่าวมานั่นหาใช่มอ'ไซด์หรืออะไหล่ไม่
อุปกรณ์ที่กล่าวมาทั้งหมดเป็นส่วนประกอบของเมียเจ้าของร้าน
มีหนุ่มๆทำให้รถตัวเองเจ๊งแล้วก็พากันหาเรื่องไปซ่อมอยู่บ่อยๆ

 

เส็งเคร็งไปอยู่ที่ร้านซ่อมนี่มาก็นานอยู่

น่าจะครึ่งเดือนแล้วเห็นจะได้

ไปทีไรพี่สมก็บอกว่า สัปดาห์นี้แหละได้แน่นอนเดี๋ยวน้องแวะมาดูได้เลย

...กูไปมา 5 รอบแล้ว

 

และอีกครั้งที่ผู้ที่ได้ไปเยี่ยมชมต้องกลับมานั่งวิเคราะห์เจาะลึกกันว่า

เพราะเหตุใดเส็งเคร็งจึงไม่เสร็จซักที

ซ่อมยาก?

อะไหล่ขาด?

จำนวนคิวเยอะ?

 

คงไม่ใช่ทั้งนั้น

 

ทุกคนเห็นพ้องต้องกันว่า

พี่สม...แม่ง...ต้องซ่อมเมียอยู่แน่นอน

 

เพราะจากที่เห็นภายนอกแล้วนั้น

น่าซ่อมเหี้ยๆ

ถึงกับขนาดมาเล่าให้เพื่อนฟังแล้ว

มันแทบอยากจะเอาตะปูมาเจาะล้อแล้วไปร้านซ่อมเลยทีเดียว

 

ผมก็เห็นด้วยอ่ะนะครับว่าเมียพี่มันน่าซ่อมทั้งวันทั้งคืน

แต่นี่พี่ก็ซ่อม"เสร็จ"มาตั้งหลายรอบแล้ว

ไม่เห็นว่าเมียพี่จะมีรอยตำหนิอะไรมั่งเลย

 

ยังไงถ้ามีโอกาสอ่ะนะพี่

ขอยืมมาขี่มั่งละกันไอ้ที่พี่ซ่อมอยู่ทุกวันน่ะ

ท่าทางจะแรง และขี่สบาย

แบ่งๆกันใช้ นะนะ

(หมายถึงมอ'ไซด์น่ะ)